„Listy do M.” opinia z dnia 1.07.2012r. nadesłana przez Pana Antoniego Sz.

Wierzę w magię Bożego Narodzenia. Jest to święto radosne, rodzinne i bogate w symbole. Mikołaje, anioły w ostateczności bałwany to ważne osobistości głównie  dla dzieci. Choinka (najlepiej prawdziwa), sianko, opłatek renifer i śnieg też najlepiej prawdziwy, do tego bańki, ozdoby i światełka – to wszystko tworzy oprawę dla wieczoru wigilijnego. Jaką  siłę ma Kolenda zwłaszcza ta śpiewana przez dziecko, możemy się przekonać na przykładzie Tosi i nie tylko. Kolędują syn z ojcem w samochodzie, Kacper z Melem i słychać Kolendę w tle wydarzeń. Moim zdaniem nie jest to kicz. Boże Narodzenie to przede wszystkim święto miłości. I to chyba o miłość  pisaną  przez duże i ozdobne M wołają bohaterowie filmu. Mamy dzięki licznym   wątkom kilka odmian miłości. Mamy również obraz wypalenia się uczuć lub brak zdolności do ich przekazywania. Jakiego trzeba było „wstrząsu” żeby Szymon postanowił coś zmienić w swoim i rodziny życiu. Jak zmienił się Mel kiedy zobaczył matkę Kacpra. Jaką ważną rolę odegrała Tosia w życiu Małgorzaty i Wojciecha. Jak miłość rodziców i do rodziców może w tak symboliczny wieczór pobudzić syna do odważnego czynu niech świadczy przykład Waldiego. Film pokazuje trzy obrazy obchodzenia świąt W domu Małgorzaty i Wojciecha gdzie oprócz sztuczności nie ma ciepła i dopiero Tosia wprowadza w życie tych dwojga radość. Przypadek sprawia, że Szczepan z rodziną trafia do domu, w którym liczne grono rodzinne świętuje i ten klimat radosnych świąt przywraca jego rodzinie spójność. Osobnym obrazkiem jest świętowanie w domu u Mikołaja. Mimo trudności zawodowych siła miłości Ojca do syna i syna do ojca pozwala stworzyć pozornie z niczego radosny klimat świąt.   . Narodziny małego Kazia są nie tylko ucieleśnieniem najważniejszego symbolu, ale pozwalają wierzyć, że Kazimierz będzie miał pełną rodzinę.     
Muzyka czasami jest zbyt inwazyjna. klimat Galerii, moim zdaniem nie sprzyja wytworzeniu atmosfery świątecznej. Dekoracja hałaśliwa muzyka, liczne niespodzianki  są  swoistym kiczem mającym za zadanie podkreślać jakie te święta są radosne. Skazani na takie świętowanie Mel i Kacper po przekąsce złożonej z kanapek lądują w kościele. Las i chata w lesie kontrastują z galerią. W tej chacie nikt biesiadnikom nie ogłasza: proszę się pospieszyć za piętnaście minut zamykamy.      
Audiodeskrypcja pozwala niewidomemu uczestniczyć w pełni w akcji filmu. Mam jednak pewną lukę. Nie wiem czy dziewczynka, która ślizga się na zamarzniętym stawku to jest Tosia. Można tak domniemać z uwagi na końcowy obraz Tosi na łyżwach. Lektor podaje kolor włosów dziewczynki, a w opisie Tosi jest podany jedynie w co jest ubrana. Chyba, że coś przeoczyłem.   
Aktorzy świetnie oddają głosem postacie, w które się wcielili. 
Krótka, ale jakże ważna rola Matki Waldiego stworzona przez Beatę Tyszkiewiczjest wspaniała. Wszystkie role dzieci i młodzieży są wspaniale osadzone w cechach tych postaci i ich nastrojach. Mnie bardzo podobała się postać Doris. W jej głosie mógłbym się zakochać od pierwszego słyszenia.  

„Listy do M.” opinia z dnia 30.06.2012.r nadesłana przez Panią Barbarę P.
Na początek mała uwaga techniczna momentami była zbyt głośna ścieżka dźwiękowa w stosunku do audiodeskrepcji ale to chyba domena wszystkich filmów obecnie wyświetlanych w kinach. teraz zalety audiodeskrypcji bardzo pomaga zwłaszcza w momentach gdzie nie ma dialogów. a teraz o samym filmie typowa polska komedia trochę
bawi trochę wzrusza. niestety zaprezentowane były aspekty dzisiejszego życia  czyli przypadek Mikołaja samotnego ojca i związane z tym konsekwencje, przypadek dziecka z patologicznej rodziny gzie matka pijana a dziecko zajmuje się sobą, rodzina policyjnego psychologa gdzie każdy żyje sobie i i na koniec przypadek Małgorzata i
Wojciech rodzina zachowująca pozory szczęśliwej rodziny no i oczywiście należy wspomnieć o dziewczynce, która uciekła z domu dziecka aby szukać trochę ciepła rodzinnego na święta. należy również wspomnieć o zwyczajach, które przywędrowały do nas z zachodu czyli całej sztucznej otocze świąt czyli ci wszyscy mikołajowi w galeriach handlowych i niby to nastrojowej muzyce sprzyjającej zakupom świątecznym robionym do samego wieczora wigilijnego.  serdecznie pozdrawiam cały zespół.

„Listy do M.”opinia z dnia 30.06.2012r. nadesłana przez Pana Mirosława K.

Po obejrzeniu filmu, pomyślałem sobie, że „Listy do M,” sam w sobie jest filmem przeciętnym. Na pierwszy „rzut oka”, czyli pierwsze oglądanie raczej świąteczne kino familijne. Taka bajka, dobra do oglądnięcia w wigilijny poranek na podniesienie nastroju i wprowadzenie w świąteczny nastrój. Dobra i moim zdaniem ciekawie dobrana muzyka, podkreślająca tematy w filmie oraz plejada dobrych, polskich aktorów, sprzyja takiemu założeniu. Film porusza sentymentalną i głęboko zakorzenioną w świadomości i tradycji Polaków tematykę „Świąt Bożego Narodzenia”. Zwłaszcza sceny z dziećmi, zresztą świetnie przez nich zagrane, chwytają widza za serce. Bo któż nie rozczuli się nad losem Tosi, dziewczynki z domu dziecka szukającej rodzinnego ciepła, Kostka, chłopaka, który po śmierci matki sam musi spędzać wigilię w domu, gdyż nieczuła szefowa jego ojca zmusza go do wzięcia dyżuru z tę jedyną i niepowtarzalną noc w roku, Kacpra, wychowywanego przez matkę alkoholiczkę, który prawdopodobnie w ogóle nie zna swego ojca i często musi coś ukraść, żeby przeżyć. 

Mnie jednak najbardziej zastanawia inna scena i motyw filmu. Coś, na co oglądając film po raz pierwszy wcale nie zwróciłem uwagi. Jest to motyw Wladiego i jego rodziców. W otoczce rzeczy dobrych, niemalże świętych związanych z Bożym Narodzeniem, reżyser umieszcza rzeczy potępiane i wykluczane przez biblię. Tu może kilka cytatów:

„Kpł 18; 22:"Nie będziesz obcował z mężczyzną, tak jak się obcuje z kobietą. To jest obrzydliwość!"
Kpł 20; 13:"Ktokolwiek obcuje cieleśnie z mężczyzną, tak jak się obcuje z kobietą, popełnia obrzydliwość. Obaj będą ukarani śmiercią, sami tę śmierć na siebie ściągnęli."
Rz 1; 26-28;"Dlatego to wydał ich Bóg na pastwę bezecnych namiętności: mianowicie kobiety ich przemieniły pożycie zgodne z naturą na przeciwne naturze. Podobnie też i mężczyźni, porzuciwszy normalne współżycie z kobietą, zapałali nawzajem żądzą ku sobie, mężczyźni z mężczyznami uprawiając bezwstyd i na samych sobie ponosząc zapłatę należną za zboczenie. A ponieważ nie uznali za słuszne zachować prawdziwe poznanie Boga, wydał ich Bóg na pastwę na nic niezdatnego rozumu, tak że czynili to, co się nie godzi."
1 Kor 6;9:"Czyż nie wiecie, że niesprawiedliwi nie posiądą królestwa Bożego? Nie łudźcie się! Ani rozpustnicy, ani bałwochwalcy, ani cudzołożnicy, ani rozwiedzeni, ani mężczyźni współżyjący z sobą".

W podniosłej atmosferze Świąt, przemyca homoseksualizm. Łączy ze sobą rzeczy, które powinny się wzajemnie wykluczać. Można się zastanawiać, czy jest to próba ostrzeżenia przed nienormalnymi zachowaniami, przed upadkiem moralności? A może przed upadkiem cywilizacji? Wszak historia pokazuje, że w starożytnych cywilizacjach, gdy zaczynano traktować rzeczy nienormalne, jako „normalność”, gdy normy społeczne ulegały degradacji, doprowadzało to do upadku danej cywilizacji. Poczynając od biblijnych Sodomy i Gomory,których to los, jest chyba powszechnie znany. Starożytna Grecja dopóki była narodem silnie moralnie była potężną i znaczącą cywilizacją. Rzymianie też stworzyli potężne imperium. Cywilizacja German miała ten sam problem. To samo jest w USA. Jeszcze 40 lat temu Stany Zjednoczone były silnym państwem. Wraz z upadkiem tam moralności, zbliża się koniec wielkości i znaczenia w świecie Stanów Zjednoczonych. 
A może jest to próba pokazania, że takie powinny być normy społeczne? Wątek homoseksualizmu rozmywa się gdzieś w otoczce Świąt Bożego Narodzenia, w magii tylu wspaniałych rzeczy, jakie przedstawia film. Być może przeciętny widz nie zwróci uwagi, na tak krótki i nieznaczący, niepozornie wpleciony wątek, ale w podświadomości rodzi się akceptacja, a przynajmniej przyzwolenie na podobne zachowania. Może takim sposobem reżyser próbuje przemycić homoseksualizm, który jest potępiany przez biblię, jako rzecz naturalną, powszechną, akceptowalną. Posługuje się symboliką świąt Bożego Narodzenia, dla wzbudzenia próby powolnej akceptacji takich zachowań, jako norm społecznych.
W obecnym świecie, trudno jednoznacznie stwierdzić, czy to człowiek został stworzony, na obraz i podobieństwo, czy sam sobie Boga wymyśla, takiego, jak mu najbardziej pasuje.
Opinia reżysera, zasłyszana w jednym z jego wywiadów, że dla niego samego wątek Wladiego jest najważniejszym wątkiem w filmie, w pewnym stopniu utwierdza mnie w moich spostrzeżeniach.  
A może, Mitja Okorn, jako obcokrajowiec, trochę wyśmiewa w tym filmie polską świąteczną mentalność pomieszaną z obłudą księży, ludzi i całą otoczką świątecznej tak zwanej magii. 
Pokazuje polakom że robią coś, bo tak trzeba, bo tak nakazuje Kościół, tradycja, zwyczaje, a w gruncie rzeczy  nie wszystko jest cudowne  nawet pomimo świąt. Tak na prawdę żadna z tych historii nie może zdarzyć się w prawdziwym życiu i że  nawet wigilia nie zmieni tak pogmatwanego życia wielu ludzi  
jak utrata matki, dziecka, zdrada małżonka  czy matka alkoholiczka. I dla takich życiowych historii. rzadko zdarzają się pozytywne rozwiązania, nie mówiąc o tym, że zmienia to jeden dzień w roku.

„Listy do M.” opinia z dnia 30.06.2012r. nadesłana przez Panią Małgorzatę M.

1. Na pewno święta Bożego Narodzenia mają swój czar i moc, które potrafią odmieniać ludzkie serca i czyny. Szczególnie w wigilijny wieczór w ludziach coś się przełamuje – jest to wyjątkowy czas, jeden jedyny dzień w roku. Warto wówczas być lepszym, pogodzić się z najbliższymi, zmienić coś w sobie i wokół siebie. Dlatego ten wigilijny wieczór jest taki magiczny. Dla mnie cuda dzieją się każdego dnia, nie potrzebuję do wiary w nie spektakularnych historii, jak choćby ta z upadkiem Szczepana i myślę też że w naszym życiu też takich historii jest niewiele. 
2. Miłość od pierwszego wejrzenia w filmach zdarza się często, jednak ja ujęłabym to troszkę inaczej. Myślę, że jest to zafascynowanie, zauroczenie, które pod wpływem kolejnych spotkań i poznawania siebie nawzajem przeradza się w miłość. A bez znajomości siebie nie może być też miłości. 
3. Uważam, że gwiazdorska obsada jest dla filmu bardzo ważna. Wszak to znane postaci przyciągają ludzi do kin czy przed telewizor. Myślę jednak, że poza gwiazdami powinni mieć szansę także młodzi, zdolni aktorzy, dla których gra zwłaszcza w filmie robionym z rozmachem i mającym dobrą reklamę, może być drzwiami do kariery.
4. Świąteczne zakupy i szaleństwo po galeriach w poszukiwaniu prezentów wpisały się już w naszą tradycję świąteczną. Ja jednak wolę w prezenty zaopatrzeć się wcześniej, aby uniknąć świątecznego tłumu i chaosu. Dla mnie Wigilia to czas spędzony głównie w domu na przygotowywaniu potraw na stół wigilijny, ubieraniu choinki, pakowaniu prezentów. Mile kojarzy się z rozgardiaszem i pośpiechem, ale domowym. 
5. Audiodeskrypcja oczywiście odgrywa w filmie bardzo istotną rolę. Uważam, że zawsze jest pomocna. Ze względu na wartką akcję i liczne dialogi trudno było ją zastosować tak jakby chciał widz czy też osoba ją pisząca, jednak spełniła swoje najważniejsze wymogi.

„Listy do M.” opinia z dnia 29.06.2012r. nadesłana przez Pana Grzegorza M.

1.	Film opowiada historię ludzi, których życie odmienia się w wigilijny wieczór można by rzec za sprawą cudu, jak na przykład upadek Szczepana z 10 piętra, z którego wychodzi cało. Czy wierzycie Państwo w cuda i moc wigilijnej nocy, a może przytrafiły się Państwu podobnie niesamowite historie lub byliście owych historii
świadkami? Uważam, że faktycznie ta noc jest wyjątkowa, jedyna w swoim rodzaju ze względu na tradycję chrześcijańską. Chociaż nie byłem świadkiem tak spektakularnych wydarzeń jak upadek Szczepana z ósmego piętra, to i tak nie zamieniłbym tej świątecznej atmosfery na żadną inną. Nie ma świąt, które mogłyby klimatem równać się z Bożym Narodzeniem.
2.        Główni bohaterowie filmu zakochują się w sobie praktycznie od pierwszego wejrzenia. Czy według Państwa miłość od pierwszego wejrzenia zdarza się w rzeczywistości czy może jest to możliwe jedynie w filmach?
Nie wyobrażam sobie komedii romantycznej, w której nie pojawiałby się wątek miłości od pierwszego wejrzenia. To trochę tak jak film sensacyjny bez strzelaniny. Widz oczekuje od tego gatunku happy endu i go dostaje. Jednak miłość od pierwszego wejrzenia zdarza się i w rzeczywistości, sam znam takie przykłady.
3.        W filmie „Listy do M” gra cała plejada polskich gwiazd takich jak Piotr Adamczyk, Tomasz Karolak czy Katarzyna Zielińska, którzy w ostatnim czasie występują niemal w co drugim polskim filmie lub serialu. Czy zdaniem Państwa ma to korzystny wpływ dla filmu czy może lepiej oglądać nowe twarze i słyszeć nowe głosy młodych aktorów? Znani aktorzy przyciągają widza do kin czy przed telewizory, a przecież twórcom o to właśnie chodzi, bo tylko przy licznej publice ich produkcja odnosi sukces kasowy i medialny. Widz w zamian otrzymuje rozrywkę, za której atrakcyjność gwarantują nazwiska znanych aktorów. Ja osobiście jestem zwolennikiem, by w filmach była co najmniej połowa znanych „twarzy i głosów”, drugą połowę mogą stanowić nowi zdolni aktorzy.
4.        Przez cały film panuje bardzo świąteczna atmosfera, wszędzie pojawiają się święci Mikołaje, grają kolędy, a duża część akcji odbywa się w galerii handlowej w gorączce świątecznych zakupów. Jak Państwo odbieracie taki klimat? Czy lubicie te świąteczne szaleństwo czy może uważacie je za totalny kicz lub po prostu jak dzwoniąca do radia Doris nie przepadacie za świętami, bo czujecie się Państwo wówczas samotni i przytłoczeni tym całym świątecznym chaosem? By móc cieszyć się zastawionym wigilijnymi potrawami stołem, ubraną choinką prezentami dla najbliższych itp. trzeba najpierw poczynić niezbędne zakupy, a zatem chcąc nie chcąc wpisały się one niejako w obowiązkową „tradycję przedświąteczną”.
5.        W jaki sposób audiodeskrypcja pomogła w zrozumieniu filmu? Czy uważacie Państwo, że bez niej również film byłby tak samo zrozumiały?
W pewnych momentach mogłaby być dokładniejsza, ale liczne dialogi mocno ograniczały wciśnięcie bardziej szczegółowych opisów. Oczywiście trudno dyskutować nad tym czy przydatna jest czy nie, bo na pewno jest. W końcu magia obrazu powoduje, że wielu ludzi wybiera film niż książkę.

„Listy do M.” opinia z dnia 28.06.2012r. nadesłana przez Panią Hannę W.

Audiodeskrypcja w tym filmie jest wręcz konieczna. Pozwoliła mi śledzić i nadążać za
akcją oraz właściwie interpretować wiele scen - wiele sytuacji. W filmie dzieje się bowiem bardzo dużo i co chwila zmienia się miejsce akcji i zmieniają się
bohaterowie. Prawdopodobnie bez audiodeskrypcji dosyć szybko zarzuciłabym oglądanie tego filmu, nawet gdybym oglądała go z osobą towarzyszącą. Jedyna uwaga dotycząca audiodeskrypcji, to fakt, iż niekiedy głos lektora był zagłuszany przez ścieżkę dźwiękową - zresztą bardzo piękną.

Ten film jest najlepszą z komedii romantycznych, jakie obejrzałam w ciągu kilku
ostatnich lat. Drugą, też bardzo dobrą i też z udziałem dziewczynki jako bohaterki
była komedia "Tylko mnie kochaj". Poprzednie jednak oglądałam bez audiodeskrypcji. Film "Listy do M." obejrzałam z dużą przyjemnością. W kilku sytuacjach dostarczył mi wzruszeń, a także wywoływał śmiech. Jakże nie wzruszyć się w chwili, kiedy Małgorzata gładzi po głowie Tosię leżącą na jej kolanach.
Nie uważam, że film jest kiczowaty. Wręcz przeciwnie - niesie ze sobą przesłanie
miłości i tolerancji.  Jakie to bowiem piękne, kiedy rodzice akceptują
homoseksualizm swojego Wladiego.      
W ten magiczny wieczór życie większości bohaterów zaczyna się zmieniać i to w bardzo ważnych aspektach życia. Takie to przyjemne, choć może rzeczywiście rzadko realne. Jestem jednak przekonana, że warto patrzeć i zauważać takie dobre rozwiązania trudnych sytuacji. Lepiej tak niż ciągle wychwytywać tylko te złe,  czy potwornie trudne i tylko te dostrzegać. To duża sztuka cieszyć się drobniejszym szczęściem, które jest często wokół nas. Bo cuda się zdarzają, takie właśnie cuda jak w tym filmie. Takim cudem jest miłość od pierwszego wejrzenia. Na pewno się zdarza, choć może nie zbyt często.
Wszystkim bohaterom filmu zaczyna się układać życie. Jedynie Kacper nadal pozostaje sam z matką - prawdopodobnie alkoholiczką. I to jedyny wątek, który mnie w filmie zasmucił. Nadzieja pozostaje jednak w znajomości z Melem.
Owszem, każdą z tych osobistych ludzkich historii można rozwinąć w odrębną historię odrębnego filmu. Wtedy można byłoby wniknąć w nie głęboko i pokazać ich
psychologicznym  ujęciem. Chyba jednak nie oto chodziło reżyserowi. Udało mu się w sposób lekki i żartobliwy zwrócić moją uwagę, a myślę że również innych widzów,   na wiele ważnych aspektów życia, np. ogromne pragnienie miłości, trudne relacje rodzinne kiedy ojciec pracuje nadmiernie i nie ma czasu dla najbliższych. Dla mnie to nie kicz tylko pokazanie bolączek naszego społeczeństwa i pewno innych społeczeństw również. Bardzo dobry film i godny polecenia.

„Listy do M.” opinia z dnia 28.06.2012r. nadesłana przez Panią Annę Ł.

Szanowni Państwo, Film "Listy do M" przedstawia historie wieczoru wigilijnego kilku osób. Nie ma to nic wspólnego z jakimkolwiek cudem ani też wiarą w nie. Ogólnie rzecz ujmując bohaterowie starają się ten wieczór przeżyć w wyjątkowy, świąteczny sposób. W moim pojęciu bieganina po galeriach handlowych i mnóstwo przebierańców - mikołajów- to żaden świąteczny akcent
Wigilia w naszej obyczajowości to wspólna rodzinna kolacja, to śpiewanie razem
naszych pięknych kolęd. Splot wydarzeń sprawia, iż wszystko kończy się pomyślnie.
Miłość od pierwszego wejrzenia zdarza się dość często w życiu ale to najgorsza,
nieuleczalna choroba ale może dzięki temu nasze życie jest piękniejsze. Jest rzeczą
cudowną jeśli istnieje taki człowiek, którego możemy darzyć swoim wielkim uczuciem. Dzięki obsadzie przez świetnych aktorów film zyskuję na wartości. 
Dla osób niewidomych brak audiodeskrypcji ogranicza zrozumienie akcji filmu a
zwłaszcza w tym filmie przy szybkiej akcji byłoby to niemożliwe.

„Listy do M.”Opinia z dnia 28.06.2012r. nadesłana przez Pana Pawła O.

Kiedyś próbowałem już ten film oglądać bez audiodeskrypcji. Po 30 minutach
zwątpiłem. Kiedy pojawiła się możliwość obejrzenia tego obrazu z audiodeskrypcją
udało mi się obejrzeć w całości.
Ja w lecie nie lubię oglądać filmów o tematyce poniekąd świątecznej. 
Film ten dla mnie jest niewątpliwie typową "tvn'owską" produkcją. Sławni polscy
aktorzy. Historyjki typowe dla świątecznego klimatu. Dziejące się cuda "spadający
człowiek z ósmego piętra i nic się nie stało". No i oczywiście bardzo pozytywne
zakończenie, bo i jakby mogło być inaczej.
Mimo jedna pewnej banalności film rozśmiesza, czasami wyciska łzy. Listy do m. do
tytułowej miłości, każdy jej pragnie, każdy jej szuka. Święta to doskonały okres by
nad tym się zastanowić.
Komediowy aspekt tego filmu jest na pewno w dobrym i zabawnym smaku.
Ogólnie rzecz biorąc film oceniam pozytywnie.
Audiodeskrypcja. Dźwięk strasznie jest zróżnicowany, najpierw myślałem, że popsuł mi się odtwarzacz, ale nie, u innych było podobnie. To tak jakby włączyć limiter z dużą kompresją. W "Pociągu audiodeskrypcja była zrobiona w sposób lepszy. 

„Listy do M.” Opinia z dnia 28.06.2012r. nadesłana przez Panią Urszulę N.

Lubię oglądać filmy, które wywołują uśmiech na twarzy i jednocześnie wzruszają,
dlatego z dużą przyjemnością zasiadłam przed komputerem żeby jeszcze raz przeżywać emocje, jakich doznają bohaterowie.  W filmie "Listy do M" można znaleźć.  Zabawne, dialogi, śmieszne epizody i bardzo wymowne sceny, które wyciskają łzy. Osobiście zapadła mi w pamięć scena kiedy do wigilii zasiadają(Wojciech Malajkat) Wojciech i   (Julia Wróblewska) Małgorzata, a kolorystyka zastawy na stole wigilijnym,  ubranie choinki, a także  ubiór Małgorzaty dowodzi, że w ich  domu zdarzyła się tragedia. Dzięki małej blondyneczce para tych bohaterów zacznie cieszyć się nową, pełną  rodziną, bo przecież święta Bożego Narodzenia, a szczególnie Wigilia to czas cudów Pięć par bohaterów filmu przekonują się, że kiedy nadejdzie czas to miłość sama się zjawi i wtedy już przed tym uczuciem nie można uciec. Jest to  Bardzo refleksyjny film, który zmusza do zadumy, z pięknym wzruszającym finałem.

„Listy do M.” opinia z dnia 27.06.2012r. nadesłana przez Pana Mateusza P.

Na początku chciałem napisać, że film ten bez audiodeskrypcji był by dla mnie bardzo nie zrozumiały, gdyż dużo tam jest ciszy i muzyki a mało dialogów.
Audiodeskrypcja pozwoliła mi go w pełni zrozumieć, z czego jestem bardzo
zadowolony. Co do warstwy audio to mam pytanie czy audiodeskrypcja wyklucza wersję stereo? bo wydaje mi się, że nie powinno tak być. Poziom głośności audiodeskrypcji jak dla mnie dobry. Było tylko kilka momentów gdzie film zagłuszał audiodeskrypcję albo ona się jakoś ściszała.
Co do wyboru ścieżek to mój WMP nie zachowywał się tak jak to było opisane w
komentarzu. To znaczy raz działał enter uruchamiający audiodeskrypcję a raz nie.
Może można by pomyśleć o czymś takim, że aby z audiodeskrypcją f1, bez f2, albo
jeszcze co innego, bo wydaje mi się, że to rozwiązanie nie jest jeszcze w pełni
dopracowane.
Miałem też problem z ręcznym wyborem ścieżek bo miałem tylko ścieżka 1, 2 i 3, nie
byłoby możliwe ich nazwanie? i zrobienie tak, by na początku można było je wybrać za pomocą strzałek?
Jeden z tematów dyskusji to pytanie, czy istnieje miłość od pierwszego wejrzenia?
Nie jestem autorytetem, żeby w tej kwestii się wypowiadać, ale myślę, że tak. Jednak
to chyba zależy od przypadku i od nastawienia do tego ludzi. Jeśli ktoś szuka
drugiej połowy i w sprzyjających okolicznościach podda się sytuacji, czy może
przypadkowi to śmiało można powiedzieć, że miłość od pierwszego wejrzenia istnieje.
Co do plejady polskich gwiazd grających w filmie “Listy do M” nie przeszkadza mi to
w żaden sposób. Uważam, że wszyscy dobrze zagrali swoje role.
Kiedy przeczytałem, że film jest stworzony w klimacie świątecznym, kolędy, ozdoby i
wszystko to co jest związane ze Świętami Bożego Narodzenia zniechęciłem się do jego obejrzenia.
Pomyślałem, że będzie za dużo tego wszystkiego i czerwiec to nie najlepszy czas,
żeby myśleć o świętach.
Oglądając jednak mile się zaskoczyłem. Reżyser moim zdaniem dobrze wyważył scenerie świąteczną ze zwykłą rzeczywistością, a co za tym idzie film doskonale nadaje się do obejrzenia w każdym czasie, nie tylko świątecznym...
Mnie najbardziej urzekła historia dziewczynki z domu dziecka, która bierze los w
swoje ręce i postanawia zmienić swoje życie. Postać ta jest dobrze zagrana i dobrze
działa na emocje.
Kolejna historia dająca dużo do myślenia to historia opowiedziana przez spikera
radiowego na początku filmu mówiąca, że mężczyzna przez rok chodził do kawiarni,
żeby popatrzeć na kelnerkę. Gdy zdecydował się wyznać jej uczucia dowiaduje się że ona ma już męża. Ale równocześnie poznaje wybrankę swojego serca.
Historia ta pokazuje, że nigdy nie wiadomo co nas spotka i że zawsze powinniśmy być dobrej myśli...
To tyle z mojej strony. Na koniec chciałbym jeszcze raz podkreślić nie ocenioną, jak
dla mnie rolę audiodeskrypcji przy oglądaniu filmu “Listy do M”.

„Listy do M.” opinia z dnia 27.06.2012r. nadesłana przez Panią Asię Z.

Film opowiada historię ludzi, których życie odmienia się w wigilijny wieczór można by rzec za sprawą cudu, jak na przykład upadek Szczepana z 10 piętra, z którego wychodzi cało. Czy wierzycie Państwo w cuda i moc wigilijnej nocy, a może przytrafiły się Państwu podobnie niesamowite historie lub byliście owych historii świadkami?
W filmie tym cuda owe są rzeczywiście skumulowane i dla wielu wydawać się one mogą zbiorem nieprawdziwych historii, które w rzeczywistości nigdy miejsca mieć nie mogą. Ja jednak wierzę w magię Wigilii a zwłaszcza Wigilijnej Nocy. Coś w wielu z nas pęka, lody topnieją i stajemy się lepsi. Jeżeli nawet wracamy do starej skorupy po świętach to warto się zatrzymać i pobyć lepszym, albo po prostu zrobić jakąś małą rzecz dla innych w tym okresie a w szczególności w Wigilię. Oczywiście warto byłoby ten klimat i tę radość zaszczepić w  sobie na co najmniej kilka miesięcy, ale z tym już różnie bywa.
Główni bohaterowie filmu zakochują się w sobie praktycznie od pierwszego wejrzenia. Czy według Państwa miłość od pierwszego wejrzenia zdarza się w rzeczywistości czy może jest to możliwe jedynie w filmach?
W miłość od pierwszego wejrzenia nie wierzę, wierzę natomiast w chemię między ludźmi z której może dojść do czegoś więcej. Jest coś co ku jednym nas przyciąga a od innych odpycha choćby nie wiem jak próbowali nam się przypodobać i zwracać na siebie uwagę.
1.	W filmie „Listy do M” gra cała plejada polskich gwiazd takich jak Piotr Adamczyk, Tomasz Karolak czy Katarzyna Zielińska, którzy w ostatnim czasie występują niemal w co drugim polskim filmie lub serialu. Czy zdaniem Państwa ma to korzystny wpływ dla filmu czy może lepiej oglądać nowe twarze i słyszeć nowe głosy młodych aktorów?
Gra aktorów występujących w filmie podoba mi się nie powiem. Widać tu profesjonalizm i wspaniałą grę aktorską. Należałoby jednak zachować złoty środek i obsadzając role w filmach dawać szansę również tym mniej znanym a niejednokrotnie  przecież zdolnym i kreatywnym aktorom.
2.	Przez cały film panuje bardzo świąteczna atmosfera, wszędzie pojawiają się święci Mikołaje, grają kolędy, a duża część akcji odbywa się w galerii handlowej w gorączce świątecznych zakupów. Jak Państwo odbieracie taki klimat? Czy lubicie te świąteczne szaleństwo czy może uważacie je za totalny kicz lub po prostu jak dzwoniąca do radia Doris nie przepadacie za świętami, bo czujecie się Państwo wówczas samotni i przytłoczeni tym całym świątecznym chaosem?
Jak we wszystkim tak i w przedświątecznej krzątaninie i przygotowaniach należy zachować umiar. Osobiście zwracam uwagę na walory rodzinne tych świąt. Czasem denerwują mnie te sztuczne w moim mniemaniu Kolendy amerykańskie. Spotkałam się także kiedyś ze stwierdzeniem, że już [przed Świętem Zmarłych Mikołaj zaczyna sprzedawać znicze. Tu w filmie atmosfera dość ciekawie przeplata się z akcją i losem bohaterów. Co do muzyki to brakowało mi trochę tradycyjnych kolęd w normalnych niewyszukanych aranżacjach? Urzekła mnie natomiast niemiecka wersja Kolendy Cicha Noc. W rzeczywistości lubię przedświąteczną krzątaninę, ale z umiarem. 
W jaki sposób audiodeskrypcja pomogła w zrozumieniu filmu? Czy uważacie Państwo, że bez niej również film byłby tak samo zrozumiały?
Audiodeskrypcja w filmie w sposób szczególny pomogła zrozumieć niewerbalną komunikację bohaterów jak również wiele rzeczy dziejących się w tle. Pierwsze sceny zawierają dużo następujących po sobie akcji: radiowe studio, galeria handlowa, mieszkanie Mikołaja itd. Trudno byłoby się domyśleć co się dzieje i odnalezienie się w akcji filmu z pewnością zajęło by więcej czasu. O treści SMSA czy ciasteczkach na blasze nie miałabym w ogóle zielonego pojęcia. Opis słowny niewątpliwie zwiększa komfort oglądania.

„Listy do M.” opinia z dnia 27.06.2012r. nadesłana przez Pana Zbigniewa M.

Witam. Obejrzałem film "Listy do M" z zaciekawieniem i uśmiechem na twarzy. Z
początku miałam trudności z kojarzeniem bohaterów w pięciu różnych wątków. Może mój wiek ma jakiś już wpływ na szybkość kojarzenia?. Ten film, moim zdaniem pokazuje jeden dzień w życiu wielu bohaterów. Jest to jedyny dzień w roku w którym tradycja powoduje inne zachowania  ludzi względem siebie. Dominuje, dobro, pobłażliwość, życzenia dla wszystkich wokół. W każdym dniu zdarzają się dziwne albo niezwykłe zdarzenia niektórym ludziom ,jedni traktują je normalnie, a inni mówią "coś” niesamowitego, to chyba cud". Zwłaszcza jeżeli to się zdarzy w Wigilię. Zakochać się od pierwszego spojrzenia? Tak, to jest możliwe, tym bardziej w Wigilię. Tylko nieliczne takie związki przeradzają się w trwałe uczucie i dozgonną miłość. W grudniu mamy najkrótszy dzień, najdłuższe noce i przeważnie kiepską pogodę. Zdarza się nieraz piękna zima i wtedy Święta Bożego narodzenia są najbardziej uroczyste i wesołe. Taki film wyemitowany w okresie przedświątecznym wprowadza nastrój i atmosferę radości i świętowania. Można podsunąć myśl producentowi, żeby realizował jeden film w roku o innych epizodach, z innymi bohaterami. Powstałby serial o rocznym cyklu. Audiodeskrypcja dla mnie jest bardzo pomocna, już się oswoiłem z dodatkową informacją. Teraz jest okres wakacyjno-urlopowy, moim zdaniem ten film powinniśmy otrzymać jesienią. Teraz oglądałem go jakby z dystansu, jakiejś perspektywy czasowej.

Opinia z dnia 27.06.2012r. nadesłana przez Pana Andrzeja Ł.

Witam serdecznie z bardzo słonecznego Krakowa. Tak się złożyło, że film Listy do M
oglądam już drugi raz w ciągu trzech miesięcy i za pierwszym razem nie był to okres
 świąteczno- wigilijny, a mimo to kunszt reżysera sprawił, że atmosfera świąt udziela
się widzowi dość mocno, co nie często się zdarza. Święta Bożego Narodzenia mają w sobie rzeczywiście jakąś magiczną moc, ale mimo wszystko, nie przypisywałbym
gotowości do cudów. Moim zdaniem, scena ze Szczepanem jest dość mocno
przejaskrawiona, ale być może było to celowym założeniem reżysera, by pokazać, że
przeznaczenie i los człowieka nie leży w jego rękach, a kieruje nim jakaś wyższa
siła. 
Obsada głównych ról jest wspaniale dobrana i ja osobiście wolę oglądać filmy z
aktorami o choćby niedużym dorobku aktorskim, niż postacie zupełnie nowe w świecie
filmu. Oglądając ten film, miałem mieszane uczucia, ale nie uważam go za kicz,
przeważały sceny zabawne, rozśmieszające, ale nie brakowało też chwil wzruszenia. W życiu jest bardzo podobnie, należy sobie życzyć, aby tych zabawnych momentów było więcej, niż tych smutnych. To dość interesujące, że u tak młodego reżysera można zauważyć tyle mądrości życiowej. Ciekawą rzeczą jest też fakt, że Mitja Okorn zna tak dobrze nasze realia. To pierwszy jego polski film, a już taki sukces, moim zdaniem to dobrze wróży jego karierze filmowej.
W mojej odnowionej przyjaźni z filmem spotykam się głównie z filmami z audiodeskrypcją i uważam, że tylko tak można prawie w pełni odebrać przesłanie
reżysera i kunszt aktorski odtwórców głównych ról w filmie. Dotychczas nie zawiodłem się na audiodeskrypcji w oglądanych filmach i zauważam tendencję zwyżkową, jeśli chodzi o tą dziedzinę. Współpraca i koordynacja działań na tym polu daje coraz lepsze efekty, co w bezpośredni sposób przekłada się na poprawę komfortu obcowania z tą dziedziną sztuki. 
Z przyjemnością i pewną niecierpliwością będę czekał na następny film. 

„Listy do M.” opinia z dnia 27.06.2012r. nadesłana przez Panią Beatę W.

Film Mitii Okorna obejrzałam już po raz drugi z audiodeskrypcją i nie nużył 
mnie. Jest ciepły i uśmiechnięty jak sam reżyser, którego spotkałam na żywo 
przy projekcji innego filmu. "Listy do M" to komedia romantyczna w pełni 
znaczenia tych słów, bo i śmiesznie było i romantycznie i filozoficznie, i 
zabawnie, i głęboko, i wachlarz postaw i charakterów ludzkich, pragnień i 
rozdźwięków. Ten obraz zostawił we mnie uśmiech, otulenie i zamyślenie nad 
magią świąt. Cuda aż takie w życiu się nie zdarzają nawet w Boże Narodzenie, 
ale lubimy, gdy coś się dobrze kończy. Człowiek potrzebuje miłości i 
bliskości drugiego człowieka nie tylko w czasie świąt, ale w ten szczególny 
wieczór mocniej się to odczuwa i chęć bycia razem staje się przewodnią wśród 
innych pragnień.
Bardzo dobra obsada,  plejada gwiazd polskiego kina została dobrana moim 
zdaniem znakomicie. Dla mnie rozpoznawalność znanych głosów z ekranu ułatwia 
zrozumienie akcji i przyspiesza orientację w zmianach scen. Nie przeszkadza 
mi, a wręcz pomaga popularność aktorów w innych produkcjach.
Audiodeskrypcja w tym przypadku już jest na wysokim poziomie, została 
wpleciona jak najlepiej między dialogi, a jej opis niektórych szczegółów 
pozwala nawet widzącym dostrzec ważne dla akcji elementy na ekranie. Opisany 
prezent w postaci trzech kubków, pidżama rozkompletowana na Doris i Mikołaju 
będąca marzeniem dziewczyny o miłości, czy inne charakterystyczne sceny 
nieskomentowane słowami, to niewątpliwa zasługa rzetelnej audiodeskrypcji.
Za umożliwienie wzięcia udziału w fantastycznym projekcie upowszechniającym 
sztukę filmową wśród osób z dysfunkcją wzroku jestem wdzięczna 
stowarzyszeniu. Rola jednocząca przed kinem domowym rodzinę czy bliskich 
jest dodatkową funkcją scalającą, która obok edukacyjnej jest bardzo 
istotna. Czekam na następny film!

„Listy do M.” opinia z dnia 26.06.2012 r. nadesłana przez Pana Zbigniewa O.

Ad. 1 Czy życie tych ludzi sie odmieniło Generalnie wątpię. Tylko dzieci żal. Bo
"takie będą rzeczpospolite jakie ich młodzieży chowanie". A niesamowite historie się
zdarzają /graniczące z cudami. i ja też byłem ich beneficjentem. 
Ad. 2 Miłość od pierwszego wejrzenia , skoro zdarza się w filmach może zdarzyć się i
w rzeczywistości.
Ad.3 Gwiazdy ożywiają każdy film.
Ad.4 Dziś panuje komercyjny kicz  a zysk jest ważniejszy od wzruszeń. Jest zysk są wzruszenia.
Ad. 5 Audiodeskrypcja to świetny wynalazek i znakomicie poprawia komfort oglądania. W scenach łóżkowych trochę mało poradną. Chciałbym kiedyś obejrzeć film pornograficzny z audiodeskrypcją. Bardzo pozdrawiam.

„Listy do M.” opinia z dnia 26.06.2012r. nadesłana przez Panią Barbarę L.

1. Film opowiada historię ludzi, których życie odmienia się w wigilijny 
wieczór można by rzec za sprawą cudu, jak na przykład upadek Szczepana z 
10 piętra, z którego wychodzi cało. Czy wierzycie Państwo w cuda i moc 
wigilijnej nocy, a może przytrafiły się Państwu podobnie niesamowite 
historie lub byliście owych historii świadkami?
Osobiście nie byłam światkiem żadnych cudownych wydarzeń podczas świąt 
Bożego Narodzenia jednak wieże że są one możliwe.
2. Główni bohaterowie filmu zakochują się w sobie praktycznie od 
pierwszego wejrzenia. Czy według Państwa miłość od pierwszego wejrzenia 
zdarza się w rzeczywistości czy może jest to możliwe jedynie w filmach?
Moim zdaniem miłość od pierwszego wejrzenia zdarza się jednak jest to 
często nieszczęśliwa miłość która ma różne zakończenia.
3. W filmie „Listy do M” gra cała plejada polskich gwiazd takich jak 
Piotr Adamczyk, Tomasz Karolak czy Katarzyna Zielińska, którzy w 
ostatnim czasie występują niemal w co drugim polskim filmie lub serialu. 
Czy zdaniem Państwa ma to korzystny wpływ dla filmu czy może lepiej 
oglądać nowe twarze i słyszeć nowe głosy młodych aktorów?
Dla mnie jest lepiej słyszeć znane głosy aktorów ponieważ film jest 
wtedy dla mnie bardziej czytelny i zrozumiały.
4. Przez cały film panuje bardzo świąteczna atmosfera, wszędzie 
pojawiają się święci Mikołaje, grają kolędy, a duża część akcji odbywa 
się w galerii handlowej w gorączce świątecznych zakupów. Jak Państwo 
odbieracie taki klimat? Czy lubicie te świąteczne szaleństwo czy może 
uważacie je za totalny kicz lub po prostu jak dzwoniąca do radia Doris 
nie przepadacie za świętami, bo czujecie się Państwo wówczas samotni i 
przytłoczeni tym całym świątecznym chaosem?
Podczas świąt nie czuję się samotna dlatego lubię czas Bożego narodzenia 
jednak całe to szaleństwo jest według mnie za długie i psuję całą magie 
Bożego Narodzenia.
5. W jaki sposób audiodeskrypcja pomogła w zrozumieniu filmu? Czy 
uważacie Państwo, że bez niej również film byłby tak samo zrozumiały?
Audiodeskrypcja bardzo pomogła mi odnaleźć się w filmie ponieważ bardzo 
często nie wiedziałabym bez niej co się dzieje na planie. Dzięki niej 
mogłam dowiedzieć się jak dokładnie wyglądają na przykład ozdobione 
ulice Warszawy.

„Listy do M.”opinia z dnia 26.06.2012r. nadesłana przez Panią Izabelę F.

Na wstępie muszę stwierdzić, że komedia romantyczna nie jest mym  ulubionym gatunkiem filmowym. Wkładałam więc płytę do odtwarzacza z  pewną dozą niepewności.
Z tym większą radością stwierdzam, iż film bardzo mi się podobał. Jeśli chodzi o audiodeskrypcję, to myślę, że bez niej byłoby  ciężko. W filmie dzieje się dużo i szybko i wiele rzeczy z pewnością umykałoby bezpowrotnie. Na początku sprawia ona wrażenie dość chaotycznej, gdyż nakłada się momentami na wypowiedzi aktorów. Mając już jednak za sobą kilka tego typu seansów mam świadomość, iż na początku filmu zawsze jest najtrudniej, gdyż trzeba wprowadzić widza w całość 
obrazu i następuje zagęszczenie, przez które ciężko przebrnąć. No w każdym razie takie mam odczucie. Później wszystko działało bez zarzutu. Moim zdaniem odpowiedni był także poziom głośności audiodeskrypcji, bo w  miarę oglądania, stała się ona integralną częścią filmu. To tyle o sprawach technicznych.
 Film "Listy do M." był dla mnie wciągającą, zabawną, wartką i poruszającą historią.
Świetnie się go oglądało. Wyważony obraz stworzony inteligentnie i z 
pomysłem. To nie jest proste w tym gatunku zwłaszcza. Nie zgadzam się z 
opinią, że trąci kiczem, czy tandetą.
Myślałam o nim jeszcze kilka dni po obejrzeniu, a to jest dla mnie  najlepszą miarą udanego filmu. Poleciłabym go znajomym. Jeśli chodzi o klimat świąt ukazany w filmie, to myślę, że nie był on przesadzony, czy zinfantylizowany. Ciekawie i zróżnicowanie pokazani byli różni ludzie, ich reakcje i stosunek do Bożego Narodzenia.
Ja wierzę w magię świąt. Co prawda nie przydarzyły mi się żadne cuda,  ale uważam, że noc Wigilijna jest wyjątkowa i tylko od nas zależy jaka  ona będzie. Sami przecież tworzymy jej magię. Dla mnie tą magią jest coroczne lepienie pierogów i uszek z mamą, rodzinny dom i bliscy. Zwłaszcza, że muszę przemierzyć setki kilometrów, by być z nimi. Aktorzy i ich gra, także bardzo mi się podobali. Miło było nawet zobaczyć aktorów z seriali w nowej odsłonie. W końcu przecież zasługują 
na swoją szansę na dużym ekranie. Obejrzałam także sceny, które wycięto z filmu i uważam, iż było to  słuszne posunięcie, no może poza sceną śniadania Beaty.
W miłość od pierwszego wejrzenia nie wierzę, choć nie wykluczam, że, istnieje w rzeczywistości, nie tylko w filmach. Z pewnością jest tak, że  są ludzie, którymi jesteśmy zauroczeni od pierwszego momentu spotkania, ale miłość tak od razu... Myślę po prostu, że miłość jest czymś głębszym. Dziękuję, że stworzyliście ten klub filmowy i kiosk z prasą. To naprawdę fantastyczne przedsięwzięcie.

„Listy do M.”Opinia z dnia 26.06.2012r. nadesłana przez Panią Anię B.

Z wielką przyjemnością obejrzałam film Listy do M. Święta Bożego 
Narodzenia to dla mnie czas pełen magii, jestem pewna, że w tym czasie 
mogą zdarzyć się cuda. Ludzie stają się wtedy bardziej wrażliwi i 
bardziej podatni na miłość, nawet tą od pierwszego wejrzenia. Audio 
deskrypcja zrobiona bardzo dobrze dużo dzięki temu zrozumiałam co 
dzieje się na ekranie telewizora. Dziękuję za to, że mogłam poczuć 
świąteczną atmosferę na początku lata i przypomnieć sobie jak to 
wtedy jest. Dla mnie te święta to czas niezwykły., a kiedy jeszcze 
spadnie śnieg, bo   mieszkam w uroczym górskim uzdrowisku Lądku 
Zdroju najczęściej święta są białe. Są  zaczarowane i piękne. 

Opinia z dnia 25.06.2012r. nadesłana przez Panią Joannę J.

Właśnie obejrzałam film „Listy do M”. Dzięki niemu poczułam ten wspaniały, niepowtarzalny świąteczny nastrój. Zatęskniłam za Bożym Narodzeniem. Kocham tę atmosferę, gdy wszyscy są zabiegani, bardzo zajęci, ale razem. Wspólnie wykonują wiele czynności, czego na co dzień nie robią.
W mojej opinii jest to film sympatyczny, w miarę prosty i godny obejrzenia, zwłaszcza w czasie świąt. Podejrzewam, iż media będą nam serwować go w grudniowe święta, może zamiast Kewina. 
Fakt, iż jest to film nieskomplikowany wcale nie oznacza, że nie zmusza nas do refleksji. Wręcz przeciwnie. Każda z pięciu opowiedzianych tu historii każe nam się zastanowić nad naszym życiem, stosunkiem do najbliższych czy głębią Bożego Narodzenia. Historie te sprawiają, że może łezka się w oku zakręcić.
Mnie najbardziej wzruszyła historia Zosi, mieszkającej w domu dziecka. Dzięki Wojciechowi miała okazję przeżyć prawdziwe święta a i Małgorzata i Wojciech uświadomili sobie, że ich Gwiazdka wygląda ciągle tak samo, zawsze te same rytuały, nawet opowieści wciąż te same. Zaśpiewana przez dziewczynkę „Cicha noc” odmieniła serca smutnych i emocjonalnie bardzo samotnych małżonków. Dzięki tej przemianie Małgorzata zmieniła nawet podejście do swoich pracowników i wysłała im świąteczne życzenia.
Podwładnym Małgorzaty był Mikołaj Konieczny, którego historia też może chwycić nas za serce. Świetnie radził sobie z wychowaniem syna, który bardzo go kochał. Tworzyli zgrany męski tim. Chłopiec chciał jednak, aby ojciec znalazł sobie kobietę. W wigilijny dzień nadarzyła się taka okazja. Sytuacja, w której spotykają się Mikołaj i Doris jest wzruszająca, ale moim zdaniem może zdarzyć się tylko w filmie. Śmieszny splot okoliczności sprawia, że spędzają razem czas po powrocie z nocnego radiowego dyżuru Mikołaja. Kostek też raczej polubił Doris, z którą spędził wigilijny późny wieczór. Można przypuszczać, iż bohaterowie Ci będą się teraz spotykać częściej.
Upadek Szczepana z dziesiątego piętra, z którego wychodzi bez szwanku jest również ciekawym wydarzeniem. Obawiam się, że taka sytuacja raczej też nie mogłaby zdarzyć się w rzeczywistości. Sytuacja ta skłoniła Szczepana do zastanowienia się nad tym, jak niewiele czasu spędza ze swoimi najbliższymi. Postanawia im to wynagrodzić co bardzo dziwi żonę i córkę. Podczas gdy psuje im się w lesie samochód okazują im serce mieszkańcy pobliskiego domku. Możemy się zastanowić, czy my byśmy naprawdę także przyjęli na swoje wieczerze wigilijne dodatkowych, nieznanych nam gości?
O akcji można by jeszcze wiele napisać, ale teraz chciałabym powiedzieć kilka słów na temat grających tu aktorów.
Dla mnie zdecydowanym numerem jeden jest Maciej Stuhr. To świetny aktor, grający zwykle ciekawe role. Doskonale potrafi wczuć się w graną przez siebie postać. Podobała mi się także kreacja Wojciecha Malajkata, który świetnie odegrał postać ponurego, poważnego i nie pokazującego żadnych emocji, Wojciecha.
W ostatnim czasie w wielu filmach pojawiają się Piotr Adamczyk i Tomasz Karolak. Przyznam szczerze, że już mam ich dość i gdy oglądam ich w kolejnych filmach zaczynam coraz mniej ich lubić. Dla mnie ci panowie nie mają nadzwyczajnego talentu, ale to oczywiście tylko moja, skromna opinia.
Dużą rolę w tym filmie odgrywa także muzyka. To dzięki niej przenosimy się w iście świąteczny klimat. Jest świetnie dobrana, pomaga nam w zastanawianiu się nad istotą poszczególnych wątków.
Jeśli chodzi o audiodeskrypcję, to rzeczywiście bardzo pomaga w zrozumieniu niektórych fragmentów. Jest wiele sytuacji, w których nie wszystko wyrażone jest słowami. Jest to oczywiście zaletą filmu, gdyż musi zostać jakaś sfera, w której można samemu coś sobie dopowiedzieć. Są jednak miejsca, w których, moim zdaniem, audiodeskrypcji jest zbyt dużo. Zagłusza ona muzykę i nie pozwala nam zastanowić się nad danym zdarzeniem.
Podsumowując, myślę, że jest to ciekawy, bardzo miły film, który warto obejrzeć w gronie najbliższych. Najlepiej w czasie świąt. Dobrze jest też zastanowić się nad ukazanymi w filmie problemami. Może któraś z pięciu sytuacji dotyczy również nas lub naszych przyjaciół? 

„Listy do M.” opinia z dnia 24.06.2012r. nadesłana przez Panią Martę B.

Film „Listy do M” ogląda się przyjemnie, ma wartką akcję, dowcipne dialogi, dobrą muzykę. Jest to dobra rozrywka, może nie najwyższych lotów, ale wprowadza w pogodny nastrój. Aktorzy grają bardzo dobrze, według mnie najlepszy był duet Melchior – Kacper – najdowcipniejsi, najbardziej zabawne sytuacje. Najsłabszy moim zdaniem był wątek Szczepana, zwłaszcza jego upadek z dachu bez szwanku i potem ta podróż z dziadkiem. Czy lepsze byłyby nowe twarze? Być może, pewnie należy dawać szansę nowym talentom, ale ja, jako niewidoma, lubię rozpoznawać znane mi głosy, ułatwia mi to identyfikację postaci.
Odnosząc się do postawionych we wprowadzeniu pytań, które są jeszcze bardziej naiwne od filmu:
Nie wierzę w cuda ani podczas nocy wigilijnej, ani w ogóle, aczkolwiek zdarzają się szczęśliwe zbiegi okoliczności. W miłość od pierwszego wejrzenia też raczej nie wierzę, ale przeskoczenie iskry między nieznającymi się wcześniej osobami, dające początek wspólnej przygodzie, a nawet trwałemu uczuciu – zdarza się. Czy audiodeskrypcja pomaga w zrozumieniu filmu? to oczywiste. Dla mnie jest ona niezbędna i bezcenna. Byłam zimą na tym filmie w kinie z kiepskim audiodeskrybentem, poza tym sala była pełna i ludzie psykali i sarkali gdy koleżanka próbowała mi coś opowiedzieć z sytuacji na ekranie. W rezultacie zrozumiałam 60-70 %, a teraz wszystko. Trudno mi ocenić, czy audiodeskrypcja mogłaby być lepsza, uważam, że była dobra.
Najgorzej z nastrojem świątecznym, czy „magią Świąt Bożego Narodzenia”, bo to jest moim zdaniem pomylenie pojęć. Dla mnie wszechobecna komercja świąteczna jest męcząca i śmieszna i z przeżywaniem Bożego Narodzenia nie ma nic wspólnego /abstrahując od aspektu religijnego/. Wydaje mi się, że reżyser też to właśnie wyśmiewa, choćby w scenach zabawiania dzieci i rozdawania im prezentów w galerii handlowej przez Melchiora czy Doris. Po prostu taka jest współczesna rzeczywistość i taka jest pokazana w filmie, a na jej tle dzieją się miłe, szczęśliwe, happyendowe wydarzenia wzruszające nas szlachetnością ludzkich serc, pragnieniem miłości i czynienia dobrych uczynków.

Listy do M.” opinia z dnia 23.06.2012r. nadesłana przez Panią Justynę M.

Czas podzielić się wrażeniami, mając na uwadze wstęp moderatora.
Zatem akcja - miłość wigilijna i cuda. Kochający ojciec - radiowiec z
mikołajkową z supermarketu, królowa śniegu i adoptowana przez nią córeczka,
zły mikołaj Mel Gibson, adonis, któremu dzieciak z patologicznej rodzinki
kradnie telefon... I wszędzie happy end ... jak miło.

Aż chce się krzyknąć  "Love Actually" .... to jakiś przypadek, że polska
kinematografia, czerpie z innej kinematografii by zdobyć popularność?
Szczerze, że się mi film spodobał, ta piękniejsza Warszawa też. Zdjęcia
cudne ten błękit też. I audio deskrypcja też nie przeszkadza. W sumie miło,
by ludzi nie mylić ze sobą. Generalnie, ten inspirowany pomysł przypadł mi
do gustu, gratulacje dla reżysera. Jednak przyznaję, że czerpanie z
takowych wzorców, zwłaszcza jak licho wyjdzie ... to stąpanie po kruchym
lodzie... Tak, tak , takie jak ta scena gdy pan wpada do zamarzniętego stawu.

Gra aktorów - dobrali się i byli zespołem. Choć szczerze, zawsze bym dała
szansę mniej znanym debiutom. Spodobała mi się rola złego Mikołaja... Jak
ten Kacper, dzieciak - kieszonkowiec, wykiwał adonisa, to od razu miałam
obraz polskiego Kevina.... Jeszcze tylko to "yes, yes, yes"! I byłby Kevin.

Z drugiej strony, radiowiec pasuje do radiowca (wiarygodnie bo Stuhr, ma
dobry głos na takową postać. )
Jednak zły Mikołaj, który wywołuje śmiech na twarzy i podziw, zasługuje na
pochwały. I to jeszcze ten Karolak (papież!?), na rynnie po amorach. Ha ha ha .

Muszę przyznać, że jako komedia film broni się od krytyki. Jednak, czy to
nie kicz, aby supermarket stawał się miejscem akcji? Mnie osobiście, troszkę
denerwuje ta świąteczna komercjalizacja ... Czy taka miłość w filmie i
nigdy w życiu? nie doświadczyłam, jestem na razie na etapie głównej
bohaterki, która właśnie dzwoni do radia i narzeka na świąteczny boom.

Z resztą ludzie chcą wierzyć w świąteczne cuda. I to nie tylko filmowcy ...
ot taka literatura, ma przecież "Opowieść wigilijną"...
W której obok "skąpigrosza" ważną rolę odgrywają dzieci...

Co do dzieci, w tym filmie wychodzą bardzo dobrze. Właściwie, to wokół nich
toczy się akcja...  Tosia, Kostek i Kacper .... a może to jego zwierzak był
Kacprem? W każdym bądź razie, Kacper Melchior i Baltazar ... trzej
królowie, ta scena mnie rozbawiła.

Film jest cudowny, baśniowy i świąteczny! Zaraz, zaraz .... tylko jest
lato! I tu mi coś wyparowało! Naprawdę, zobaczyłam w dziele humor, ale
Bożego Narodzenia nie .... Skwar, a ja oglądam symbol zimy. Ciekawe to
IKFON rozplanował! (Uśmiech, na twarzy!). Rozumiem, że sztuka wymaga
poświeceń.

I jeszcze technikalia: audio deskrypcja bez zarzutu, na płytce oryginalnej
pojawiły się cenne dodatki... Nie mogę pojąć, dlaczego usunięto scenę z
lepieniem bałwana i chórem. Za patetyczna ta ostatnia?

Poza tym film na pięć, jeśli chodzi o poprawianie humoru ... nawet w lato.
Gra aktorów też bez większych wpadek. Scenariusz, nie naciągany ... no może
poza ty wypadkiem Szczepana, ale rozumiem, że czas Wigilii  to innymi
prawami się rządzi, a to przecież kino...Tyle od siebie, pozdrawiam.

„Listy do M.” opinia z dnia 23.06.2012r. nadesłana przez Pana Wiesława T.

Za oknem plus dwadzieścia parę stopni, szumią zielone liście na drzewach, w tv
eurofutbol, a  tu nagle "Cicha noc". No nie, gwiazdka w czerwcu? Trudno wczuć się w klimat świąt. Ten film powinniście przysłać w grudniu.

W miłość od pierwszego wejrzenia nie wierzę, możemy lubić kogoś od razu lub nie, ale miłość? To wymysł poetów i literatów, aby mieli, o czym pisać. Bez audiodeskrypcji film dużo by stracił, zbyt wiele dzieje się, na przykład rozwalenie bałwana przez Mikołaja, i przez tę wartką akcję komentarz audiodeskryptora nie raz zagłusza dialogi, zwłaszcza na początku filmu.
Święta lubię, ale tej całej gonitwy, chaosu i nachalnej reklamy na tle kolęd już w
listopadzie nie cierpię.
Film odtwarzałem dwa razy, bo myliłem Kostka z Kacprem, i gubiłem się w akcjach.
Ciekawe, co inni członkowie klubu mają do napisania?

„Listy do M.” opinia z dnia 22.06.2012r. nadesłana przez Panią Anetę Ś.

Po obejrzeniu filmu "Listy do M.", ogarnęły mnie refleksje na temat
miłości. Tutaj bowiem bohaterowie zakochują się nagle, ich uczucia powstają
z gwałtowną siłą, wywołane jednym zaledwie spojrzeniem.
Moje myśli biegły wokół tego, czy taka miłość rzeczywiście jest możliwa.
Interpretacji słowa "miłość" może być wiele. Każda z nich ma jednak swój
początek.
Gdy jest to jeden tylko moment, magia spojrzenia, słowa bądź sytuacji, która
sprawia, iż dwoje ludzi zaczyna się sobą interesować, nie musi to być wcale
początek wielkiej miłości.
Taką kategorię uczuć zaliczyłabym raczej do powierzchownego zauroczenia,
które przeminie równie szybko, jak się pojawiło.
To jedynie fascynacja, chęć bycia kochanym i odnalezienia szczęścia w życiu.
Przypadki prawdziwej miłości od pierwszego wejrzenia są niezwykle rzadkie,
oczywiście nie wykluczam ich, jednak odnoszę się do nich dosyć sceptycznie.
Uczucia wymagają pielęgnacji, miłość należy sobie uświadamiać krok po kroku,
nie pomijając kolejnych etapów.
Dziś wielu ludzi uważa to za przestarzały schemat: spacer, zaproszenie na
kolację, kwiaty, czekoladki, poznawanie swoich gustów i upodobań, zaręczyny,
ślub.
Prawda jest jednak taka, iż schemat ten jest właściwy, niezależnie od epoki,
a każdy jego kolejny etap równie ważny, jak poprzedni.
Należałoby zauważyć, iż zakochanie i miłość to dwa zupełnie odrębne uczucia.
To pierwsze jest gwałtownym porywem serca, wciąż oczekujemy czegoś od
człowieka, którego wydaje nam się, że kochamy.
Drugi natomiast to uczucie trwałe, nierozerwalne, wieczne, polegające na
zaangażowaniu obu stron, na lojalności, uczciwości i radości z każdej razem
spędzonej chwili.
Myślę więc, iż taka miłość od pierwszego wejrzenia dużo częściej okazuje
się być zauroczeniem, zakochaniem, niż prawdziwym uczuciem, stanowiącym
fundament do budowania szczęśliwego związku.
Choć każdy przypadek trzeba rozpatrywać inaczej i niczego nie chcę
uogólniać, powyższe sformułowanie jest najbliższe prawdzie.

„Listy do M.” opinia z dnia 22.06.2012r. nadesłana przez Panią Gabrielę R.

Listy do M. to film który ogląda się lekko i przyjemnie. Co prawda jego fabuła jest bardzo przewidująca, ale świąteczny klimat, który towarzyszu bohaterom sprawia, że odbiorca nie czuje się zażenowany jej prostotą i komercją. Słysząc recenzje filmu spodziewałam się, że wywrze on na mnie większe wrażenie jednak troszkę się rozczarowałam. Film jednak oceniam pozytywnie  gdyż jest przyjemny w odbiorze z lekką nutą humoru. Najbardziej podobała mi się mała Tosia, której historia wzrusza, a Julka, która wcieliła się w rolę bohaterki zagrała fenomenalnie.	
	Czy wierzę w cuda? Odpowiedź na pytanie jest uzależniona od interpretacji terminu cud. Ja osobiście uważam, że cuda zdarzają się w naszej głowie, że to, co ma miejsce w naszym życiu podlega naszej interpretacji i w zależności od tego, jaki przyjmiemy punkt widzenia takie będzie nasze wyobrażenie na temat ewentualnego cudu. Na pewno wiele sytuacji w naszym życiu nie da się racjonalnie wytłumaczyć i wtedy przyjmujemy, że zdarzył się cud ale ja osobiście nie doświadczyłam takich zdarzeń. Święta są takim czasem w którym człowiek większą uwagę przywiązuje do cudów. Zastanawia się nad kruchością ludzkiego życia, wszechmogącą silą Stwórcy i nad sensem egzystencji. Cuda, które dzieją się w tej szczególnej nocy jaką jest Wigilia Bożego Narodzenia, są wynikiem interpretacji realnych zdarzeń. Być może jestem człowiekiem malej wiary ale takie racjonalne podejście do życia sprawia, że jestem poniekąd uodporniona na nadinterpretację zdarzeń. Cuda dzieją się w naszym umyśle. Jego moc jest ogromna. Stosując afirmację rzeczywistości można osiągnąć „swoje małe cuda”.
	Moim zdaniem miłość od pierwszego wejrzenia zdarza się tylko w filmach. Dla mnie miłość jest uczuciem głębokim, które nie rodzi się w 3 sekundy ale się rozwija i przechodzi z jednej fazy w inną. Przyjmując, że zauroczenie jest jego pierwszą fazą, to w takim wypadku można powiedzieć, że miłość od pierwszego wejrzenia istnieje, z tym, że ja bym tego uczucia jeszcze w tej fazie nie nazwała miłością ale zauroczeniem, uczuciem sympatii. O miłości  można mówić wówczas, kiedy jedna osoba nie zawaha się aby oddać życie dla tej drugiej, ukochanej, kiedy moje jest twoje a twoje moje. Być może moje przemyślenia dla niektórych wydadzą się infantylne jednak moje poglądy stanowią dla mnie podstawę do osiągnięcia stanu szczęścia. Pragnę nadmienić jednak, że w powyższym fragmencie opisałam miłość idealną, bez skazy. W rzeczywistości jest tak, że miłość oparta jest na kompromisie. 
	Mnie osobiście obsada aktorska w filmie podobała się. Uważam, że jeżeli ktoś dobrze wykonuje swój zawód to powinien grać w wielu projekcjach filmowych.  Nie przeszkadzało mi, że aktorzy są znani. Nie ma to dla mnie większego znaczenia czy ktoś debiutuje czy jest to dla niego tysięczna rola. Najważniejsze jest to aby potrafił przekazać emocje, nie był sztuczny i plastikowy.
	Święta to specyficzny czas. Z roku ma rok w moim odczuciu są one coraz bardziej poddawane komercji. Jako mała dziewczynka czekałam na nie z utęsknieniem. Obecnie jednak jest to dla mnie czas, który traktuję jako cykliczne wydarzenie podczas którego wszędzie jest pełno świątecznego kiczu. Ludzie często podczas Bożego Narodzenia zapominają co jest najważniejsze. Biegają za prezentami, pieką, gotują, sprzątają tak jakby bez tych rytuałów nie mogłyby się odbyć Święta. Niestety z przykrością muszę stwierdzić, że dla mnie również jest to czas gorących przygotowań nie na przyjście Chrystusa ale na mega wyżerkę w gronie najbliższych. Być może za jakiś czas docenię te chwile spędzone przy wspólnym stole, jednak na dzień dzisiejszy bardzo tęsknię za świętami z dzieciństwa, które były dla mnie bardzo ważnym wydarzeniem pełnym radości.
	Audiodeskrypcja w filmie jest niewątpliwie pomocna w odbiorze i interpretacji wydarzeń. Były jednak momenty w których nie pomagała mi, a wręcz przeciwnie przeszkadzała. Było to spowodowane nakładaniem się podkładu muzycznego z głosem lektora audiodeskrypcji i prowadzonych dialogów. W moim odczuciu momentami było za dużo komentarzy. Jednak reasumując była ona zrobiona dobrze. Bez niej na pewno odbiór filmu byłby utrudniony.
	Listy do M to film dla osób, które poszukują rozrywki poniekąd zmuszającej do refleksji ale z nutką humoru. Przedstawione historie fabuły ukazują problemy współczesnego świata z którymi borykają się na co dzień ludzie. Oprawa świąteczna sprawia, że nabierają one większej mocy i są silniej odczuwane. Z pewnością odbiór filmu byłby inny gdybym go obejrzała w okresie świątecznym.

„Listy do M.” opinia z dnia 21.06.2012 nadesłana przez użytkownika „Temalu”

[..] 
1.Wigilijna noc jest dla mnie każdego roku jednym wielkim cudem. Pod względem
technicznym przygotowuję się do niej kilka dni wcześniej. Zakupy, dźwiganie siatek,
gotowanie i przygotowywanie posiłków, sprzątanie są czynnościami, które potrafią
zwalić z nóg słonia i tak właśnie jest ze mną. Boli każda kosteczka i każda część
ciala, kręgosłup pęka w kilku miejscach, z bólu chce się wyć. Nadchodzi wigilia,
nakrywam do stołu, mąż przychodzi z pracy, słyszę kolędy w telewizji, zaczynamy
dzielić się opłatkiem i CUD wszelkie bóle mijają, nawet opuchnięte nogi pozwalają
stać i nie bolą. Co wpływa na to, że nic nie boli?

2. Miłość od pierwszego wejrzenia zdarza się w rzeczywistości. Bardzo piękne i miłe
uczucie. Szczęśliwy ten, kto je przeżył. Ja miałam to szczęście . Zadziwia mnie ono
do dnia dzisiejszego, i jest jeszcze piękniejsze, gdy trafi się na właściwego
człowieka.

3. Obsada filmu fantastyczna, aktorzy perfekcyjni i zawsze chętnie oglądam filmy z
takimi gwiazdami.

4. Klimat świąteczny w filmie pięknie i bardzo delikatnie przedstawiony. Niby przez
całą akcję przewijają się kolędy, ale mimo tego nie odczuwa się ich nadmiaru i
przesytu.

5 Audiodeskrypcja dyskretna i bardzo pomocna dla nas niewidomych.

Tak pięknie wydanej płyty i ogólnej szaty graficznej jeszcze nie widziałam. Wyrazy
podziwu i uznania dla wydawcy.

„Listy do M.” Opinia z dnia 20.06.2012r. nadesłana przez Panią Iwonę K.

Film pod tytułem „Listy do M” ogląda się bardzo przyjemnie. Samemu czy 
razem z innymi. Jest to komedia która rozśmiesza wszystkich. Piękna bajka we 
współczesnym świecie. Tak wygląda okres świąteczny. To że pokazywany jest 
kiczowaty świat, nie ma znaczenie, bo to tylko zdarza się w okresie świąt. Cały 
rok czekamy na ten czas. Gdyby nie święta to życie byłoby smutne i szare. Ale z 
drugiej strony, gdyby każdy dzień byłby świętem to nie byłoby w tym żadnego 
uroku. A tak, to czekamy na ten szczególny czas i gorączka zakupów, szukania 
prezentów dla naszych najbliższych. Szukamy sposobu spotkania się i 
pojednania. Właśnie w ten piękny czas chcemy zrobić coś szczególnego dla 
naszych bliskich. Szukamy sposobu żeby pogodzić się z najbliższymi. Być z nimi 
blisko i dawać im chwile szczególne. Jest to czas wybaczania drobnych 
przewinień. Puszczamy w niepamięć urazy i przykrości. Każdy powinien poczuć 
tą magię. Choć raz w roku poczuć się ważnym dla drugiej osoby. Każdy szuka 
miłości i zrozumienia. Tak jak bohaterowie filmu. Każdy z nich szuka bliskiej 
duszy. Nawet mała dziewczynka, choć o tym nie wie. Daje chwile szczęścia 
swoją obecnością parze, która straciła swoje dziecko i podświadomie pragnie 
obecności małego człowieka w domu. Dziewczynka też rozpaczliwie pragnie 
mieć dom i rodziców. Właśnie w ten czas ich drogi spotykają się. Szczepan 
pragnie pogodzić się z rodziną i robi wszystko by się tak stało. Mimo że jego 
żona już dawno go ignoruje. Bardzo mi się podoba postawa Szczepana, mimo 
wszystko chce naprawić stosunki panujące w ich domu. Trudne to zadanie, ale 
on nie zraża się wcale. Tak postępuje człowiek który kocha swoich bliskich ale 
nie umie im tego pokazać. Trud opłaca się jednak. Szczepan odzyskuje żonę i 
córkę. Bo one też tego pragną. Tak zdarza się często w świecie realnym. 
Zaganiani nie zdajemy sobie sprawy, że obok jest ktoś bliski, kto potrzebuje 
zapewnienia o naszej miłości. Zapominamy o tym na co dzień, więc święta są 
dobrym czasem na takie zatrzymanie się i spojrzenie do koło siebie. Okaże się 
że bardzo blisko jest szczęście, w zasięgu ręki. Tak naprawdę to było tu cały 
czas. Tylko my go przeoczyliśmy. Schowało się nam z przed nosa na chwilę. Ale 
cały czas jest jeszcze szansa na odkrycie go od nowa. Takie przemyślenia dał mi 
ten film. Aktorzy znani, to dobry pomysł ale i nowi aktorzy mają nam dużo do 
zaoferowania. Może warto postawić na nich. Może okazać się że spodobają 
nam się nowe twarze. Bardzo przydatna jest audiodyskrypcja, pomaga w 
detalach i szczegółach jeśli chodzi o mimikę wymowne gesty i inne takie 
drobiazgi. Bez niej film jest uboższy i czasem ciężko się połapać, bo tak szybko 
zmieniają się miejsca akcji. Albo glosy są podobne niektórych aktorów. Wtedy 
pomaga audiodyskrypcja. Dobrze jest też oglądać ludzi, którzy się zakochują od 
pierwszego wejrzenia. Nie wiem czy tak jest w życiu, ale w filmie wszystko jest 
możliwe. Tu może się zdarzyć wszystko. Nawet najbardziej wybujała fantazja. I 
to jest piękne. Bo takie współczesne bajki są nam bardzo potrzebne, choć 
jesteśmy już dorośli. Marzy każdy. 

„Listy do M.” opinia z dnia 20.06.2012r. nadesłana przez Pana Mirosława Z.

W nawiązaniu do pierwszego proponowanego tematu dyskusji – nie wątpliwie 
Święta Bożego Narodzenia są czasem niezwykłym, pełnym pięknych emocji i 
wzruszeń. Wszystko zależy od tego – co jest naszym priorytetem życiowym, 
na czym skupiamy swoje marzenia, pasje, ideały i dążenia. Cud – nie 
bierze się znikąd – musi zaistnieć impuls, dobre natchnienie, chęć 
pozytywnej przemiany. Dokładnie jak u bohaterów oglądanego przez nas 
filmu: Tosia – pragnie doświadczyć rodzinnego ciepła, Szczepan – na nowo 
odbudować relacje z najbliższymi, Waldi – nie chce już okłamywać- tych 
których kocha, Doris – marzy o prawdziwej miłości, Kostek – chciałby 
szczęścia dla swego taty. Dobre, pełne miłości pragnienia są 
katalizatorami cudów. Bez nich nie ma szans na pozytywną przemianę, 
uzdrowienie relacji, życie w prawdzie… Święta bardzo pomagają –budzą w 
każdym człowieku, który ma dobrze ukształtowane sumienie- pragnienie 
dobra – ponieważ człowiek jest z gruntu dobry. Osobiście znam osoby, 
które pogodziły się w tym czasie z bliskimi, dały sobie wzajemnie drugą 
szansę… Cuda Świąteczne się zdarzają – bywa ,że są niesamowite, jesteśmy 
czasami świadkami spektakularnych przemian. Ten rodzaj cudów jest 
skierowany do mniej subtelnych osobowości, którym należy niestety 
zaaplikować kurację wstrząsową – dobrym przykładem jest Melchior – 
którego z właściwym sobie wdziękiem zagrał pan Tomasz Karolak. 
Pamiętajmy także o tych cichych, małych cudach –zdarzają się nam one 
często prawie niezauważalnie -a ich owoce zbieramy potem przez cały rok, 
dwa a może i przez całe życie? Życzmy sobie wzajemnie wiele dobrego, 
myślmy pozytywnie, chciejmy dla bliźnich tego co najlepsze – a z 
pewnością cuda – nie tylko te Świąteczne – nas nie ominą. 

„Listy do M” opinia z dnia 20.06.2012r. nadesłana przez Pana Piotra M.

1. Film opowiada historię ludzi, których życie odmienia się w wigilijny 
wieczór można by rzec za sprawą cudu, jak na przykład upadek Szczepana z 
10 piętra, z którego wychodzi cało. Czy wierzycie Państwo w cuda i moc 
wigilijnej nocy, a może przytrafiły się Państwu podobnie niesamowite 
historie lub byliście owych historii świadkami?
Mi osobiście nie przydarzyły się żadne cudowne historie w Święta, ale 
pomimo tego wierze że cuda są możliwe i wszystko się może zdarzyć.
2. Główni bohaterowie filmu zakochują się w sobie praktycznie od 
pierwszego wejrzenia. Czy według Państwa miłość od pierwszego wejrzenia 
zdarza się w rzeczywistości czy może jest to możliwe jedynie w filmach?
Z miłością jest bardzo różnie. Czasem można się zakochać po pierwszym 
spojrzeniu, spotkaniu a czasem trwa to o wiele dłużej. Myślę że taka 
miłość od pierwszego wejrzenia zdarza się w rzeczywistości.
3. W filmie „Listy do M” gra cała plejada polskich gwiazd takich jak 
Piotr Adamczyk, Tomasz Karolak czy Katarzyna Zielińska, którzy w 
ostatnim czasie występują niemal w co drugim polskim filmie lub serialu. 
Czy zdaniem Państwa ma to korzystny wpływ dla filmu czy może lepiej 
oglądać nowe twarze i słyszeć nowe głosy młodych aktorów?
Według mnie lepiej się ogląda film znając aktorów ponieważ możemy sobie 
jakoś ich wyobrazić i lepiej zapamiętać że ten głos należy do danego 
bohatera filmu.
4. Przez cały film panuje bardzo świąteczna atmosfera, wszędzie 
pojawiają się święci Mikołaje, grają kolędy, a duża część akcji odbywa 
się w galerii handlowej w gorączce świątecznych zakupów. Jak Państwo 
odbieracie taki klimat? Czy lubicie te świąteczne szaleństwo czy może 
uważacie je za totalny kicz lub po prostu jak dzwoniąca do radia Doris 
nie przepadacie za świętami, bo czujecie się Państwo wówczas samotni i 
przytłoczeni tym całym świątecznym chaosem?
Ja lubię święta i te wszystkie ozdoby świąteczne które wiszą przed 
świętami ponieważ to robi swojego rodzaju miłą atmosferę, ale niestety 
we współczesnych czasach według mnie za wcześnie zaczyna się ten tak 
zwany szał świąteczny. Według mnie maksimum dwa tygodnie przed wigilią 
powinno się to wszystko zaczynać a nie nawet dwa miesiące przed.
5. W jaki sposób audiodeskrypcja pomogła w zrozumieniu filmu? Czy 
uważacie Państwo, że bez niej również film byłby tak samo zrozumiały?
Mi audio deskrypcja bardzo pomogła zrozumieć dokładnie film i dowiedzieć 
się co dokładnie się dzieje w danym momencie. Przeszkadzał mi natomiast 
ten dźwięk samego filmu który raz był głośniejszy a raz cichszy tak że 
nie dało się usłyszeć niektórych dialogów.
Listy do M bardzo mi się podobały ponieważ można było się przy nich 
pośmiać rozluźnić i obejrzeć dobry film.

"Listy do M." opinia z dnia 20.06.2012r. nadesłana przez Pana Mariusza T.

Ciekawy eksperyment: Czy w czerwcu, gdy za oknem upał, tuż po powrocie z
dwutygodniowego pobytu nad morzem, gdy ze wszystkich stron jesteśmy atakowani
piłkarskimi emocjami można wskrzesić Ducha Świąt Bożego Narodzenia? Chyba nie do końca. Film obejrzałem z mieszanymi uczuciami. Już na początku zostaliśmy
uraczeni świątecznym cudem w postaci spadającego z wysokości Szczepana, który
potem najzwyczajniej w świecie, wraca do domu. A tam następna niespodzianka.
Karina, jego żona, porządkując w pośpiechu sypialnię po spotkaniu z Melem, chowa
jego telefon pod szlafrok. Chwilę później ten telefon materializuje się w
kieszeni Mela. Nie wiem czy to ja czegoś nie dosłuchałem, czy też mamy kolejny
przykład cudu. Dalej już, jak na komedię romantyczną przystało, wszystko toczy
się wedle zasady kochajmy się. Słodko i przewidywalnie. Wszystko? Nie zupełnie.
Wątek Wladiego jest zaskakujący i , jak na polskie realia odważny. Gra aktorów
to najlepszy element filmu. Macieja Stuhra w roli Mikołaja Koniecznego ogląda
się z przyjemnością. Równie dobrze wypadli Piotr Adamczyk jako Szczepan Lisiecki
i Wojciech Malajkat jako mąż Małgorzaty. Z aktorek na uwagę zasługują Roma
Gąsiorowska w roli Doris i Agnieszka Wagner Jako Małgorzata. Scena, w której
Małgorzata wybiega żeby poszukać prezentu dla Tosi to chyba najbardziej
poruszający epizod w filmie. Do poziomu dorosłych aktorów dopasowały się dzieci.
Grają swobodnie i naturalnie. Rozbudowana fabuła i bogata oprawa muzyczna
sprawiły, że film był ciężkim orzechem do zgryzienia dla audiodeskrybentów. Mimo
to audiodeskrypcja zrobiona jest na przyzwoitym poziomie. Dzięki audiodeskrypcji
mogłem bez większego trudu śledzić historie bohaterów i nie pogubić się wśród
tylu wątków. A teraz zdanie podsumowania. "Listy do M." to dobrze zagrana,
przesłodzona, świąteczna historia z niezłą audiodeskrypcją.

„Listy do M.” opinia z dnia 19.06.2012r. nadesłana przez Pana Piotra S.

Moje spostrzeżenia na gorąco o filmie z audiodeskrypcją "listy do M". 
Tekst audiodeskrypcji jest za cichy. Powinien być na takim samym poziomie głośności jak inne dialogi a momentami wchodzi w słowa aktorów. Ciepło mi się na sercu zrobiło przy pierwszej piosence bożonarodzeniowej.. Fajny klimat się tworzy,
taki wigilijny. Kapusta z grzybkami cichutko się gotuje... ..."Nigdy
nie wiesz kiedy miłość przyjdzie... To cytat fajne zdanie a od siebie
dodam, że nie wiemy kiedy miłość odejdzie?"   jednak uważam, że
komentarz audiodeskrypcji powinien być głośniejszy od treści filmu.
wesoły film. Facet z dachu spada w choinki na samochodzie. Poprawia mi
nastrój, rozśmiesza.   ja przypominam sobie - oglądając "listy do M"
boże narodzenie, a właściwie wigilie sprzed lat kiedy z ówczesną
kobietą byłem na pasterce.   każdy potrzebuje drugiego człowieka
zwłaszcza w święta te dla mnie  najważniejsze w roku mimo wciąż
pędzącego świata na oślep.   naprawdę doskonale się bawię słuchając
filmu. Zwłaszcza jak dziecko pomaga Wojciechowi uniknąć mandatu za
nadmierną prędkość.  mama dzwoni, że wody odchodzą". Nawet z
bohaterami filmu nucę kolędy po kociewsku "czim predzi sie wibierajta
prziwitać pana". Zapominam chwilami, że grają aktorzy, bo przy
niektórych scenach jestem w środku akcji. Np. W domu Wojtka i Gosi gdy
we wigilię "cicha noc" w tle brzmi. Czasem ten film jest tak wciągający, że
zapominam, iż poznaje jego treść latem i przed oczami mam moje domowe
wieczerze, kiedy w 3 osoby łamiemy się opłatkiem. Jest tak
interesujący, że posłucham tego filmu jeszcze raz. No i tym razem 
płyta nie przerywała i z przyjemnością prawdziwą zanurzyłem się w 
rzeczywistość przedstawioną na ekranie.

„Listy do M.” opinia z dnia 19.06.2012.r nadesłana przez Panią Natalię N.

1. Ja osobiście nie wierzę w cuda ponieważ jeszcze nie przytrafił mi się żaden cud i zacznę wierzyć jak doświadczę jakiegokolwiek cudu. Jeśli chodzi o cud który
przytrafił się Szczepanowi który spadł z dachu i wylądował na choinkach to tylko cud
w filmie ponieważ jak by naprawdę spadł to na pewno by poniósł jakieś szkody. 
2. Moim zdaniem miłość od pierwszego wejrzenia istnieje też w rzeczywistości a nie
tylko w filmach. 
3. Ja uważam, że lepiej jest oglądać nowe twarze i słyszeć nowe głosy w filmach i
serialach niż oglądać wciąż te same twarze i słyszeć te same głosy. Jeśli jest tak,
że w co drugim filmie są te same osoby to stwierdzam że jest to niekorzystne dla
reżysera jak i zarówno dla filmu czy serialu ponieważ są mniej popularne i mniej
zainteresowanych jest tym filmem czy serialem. 
4. Ja osobiście lubię czas świąteczny, ale nie lubię tego przed miesięcznego
szaleństwa w sklepach, bo wtedy te święta są coraz nudniejsze i mniej radosne. Ja
mogę powiedzieć, że kiedyś te święta były o wiele, wiele lepsze nie było takiego
szału jak teraz i też były święta i przychodził Mikołaj i też była choinka a teraz
to już w październiku są mikołaje w sklepach, marketach i rzadko które dziecko wierzy
w Mikołaja i tu jest ten ból. Teraz te święta są po prostu dziwne i jakieś sztuczne. 
5. Mi osobiście audiodeskrypcja pomogła w taki sposób że wiedziałam co jest na
ilustracjach i jeśli chodzi oto czy lepszy byłby film bez audiodeskrypcji to
stwierdzam z całą pewnością, że jak dla mnie to nie. Nie byłby tak zrozumiały jak ten
z audiodeskrypcją. 

„Listy do M.” opinia z dnia 18.06.2012r. nadesłana przez Panią Alicję N.

Kiedy pierwszy raz usłyszałam tytuł „Listy do M” pojawiło się skojarzenie, że to są listy pisane do kobiety. Gatunek filmu – komedia romantyczna utwierdził mnie w tym przekonaniu, a tu proszę niespodzianka. M jak Marta, Maria, Małgorzata tym razem oznacza M jak Mikołaj i to święty Mikołaj. 
Przyznaję, że dzięki IKF ON „Pociąg” miałam możliwość ponownie obejrzeć film Miti Okorna „Listy do M”. 
Czy w innej sytuacji sięgnęłabym po ten film ponownie? 
Raczej nie! 
Mimo, że zawsze uwielbiałam atmosferę świąt Bożego Narodzenia i jestem namiętną fanką tego kiczu. Przyznaję, że podczas oglądania filmu i słuchania świątecznej muzyki był moment, w którym zapomniałam, że jest czerwiec i za oknem nie ma śniegu i mrozu. Wróćmy jednak do filmowej fabuły. Różne pary, różne sytuacje, różne oczekiwania, ale czy wszyscy oni szukali miłości? Moim zdaniem nie do końca. Mikołaj i Doris, to przykład miłości, o której marzy się mając naście lat, ale nie mając za sobą wielu przykrych życiowych doświadczeń. Z jednej strony Doris sama opowiada Mikołajowi scenariusz pierwszej randki (kilka drinków, wspólna noc, a potem nawet chłopak więcej nie zadzwoni), ale i tak ulega schematowi. Naturalnie należy założyć, że żyli długo i szczęśliwie. 
Małgorzata i Wojciech, to przykład wystygłej miłości, której odbudowanie wymaga wielu, bardzo wielu starań. Małgorzata, to uczuciowo prawdziwa „królowa śniegu”. Przeżyta tragedia sprawiła, że zapomniała, co znaczy kochać. Przecież wiedziała, że Mikołaj ma małego synka, a mimo to musiał pracować w wigilijną noc. Czyżby karała innych za ich szczęście? 
Karina i Szczepan, to kolejny przykład obumarłej miłości, która  rzadko zakwita ponownie. Jakże daleko odeszli od siebie ci dwoje. Jej zdrady, jego obojętność, rozgoryczenie córki, która kocha i nienawidzi obojga rodziców. Któż bowiem tak naprawdę chciałby  oglądać samotnie w święta telewizję lub słuchać jak kłócą się rodzice. Chciałabym, aby takie błędy dało się naprawić jedną bitwą na śnieżki i wspólną wycieczką w dobrą przeszłość. Niestety w życiu tak nie ma, zbudowanie nowego związku na ruinach starego wymaga ogromu czasu, siły , chęci obu stron i zaufania, o które wtedy bardzo trudno. 
Betty i  Kazik plus Mechlior, to piękna, ale zarazem smutna miłość. Piękna, gdy myślimy o uczuciu matki do jeszcze nienarodzonego dziecka. Smutna, gdy dowiadujemy się, że ojciec dziecka, sam jest wyrośniętym lecz nieodpowiedzialnym  chłopcem. Czy można wierzyć w trwałą przemianę mężczyzny, który pozostawił kobietę w ciąży i nie poczuwał się do ojcostwa? 
Wladi i jego „ukrywana” miłość, to historia mężczyzny, który boi się powiedzieć rodzicom, że jego życiowy partner jest mężczyzną. Trzeba przyznać, że pojawia się w tym wątku wiele dowcipnych sytuacji, których autorem jest ojciec Wladiego. Należy podziwiać „zimną” krew i opanowanie matki, gdy syn przedstawia im swojego partnera – Tomka. Obawiam się, że w prawdziwym życiu taka prezentacja miewa raczej inny finał, ale mamy do czynienia z komedią romantyczną, więc tu wszystko jest możliwe. 
Świadomie na koniec pozostawiłam małych bohaterów: Tosię, Kostka i Kacpra. Muszę przyznać, że to właśnie oni najbardziej mnie poruszyli. Pragnienie Tosi, aby przeżyć prawdziwe, rodzinne Boże Narodzenie, jej ufność i bezbronność skruszyły pancerz Małgorzaty. Wojtka „kupiła” dużo wcześniej. 
Dziecinny urok i przebojowość Kostka wywoływały u mnie uśmiech, a chwilami chwytały za serce. Podobne reakcje wywoływała postać urwisowatego Kacpra. Tak naprawdę, to on uświadomił niedojrzałemu kobieciarzowi – Melowi jaki los czeka jego jeszcze nienarodzonego synka. Sprawił, że Melchior zrozumiał, co znaczy kochać. Ten moment ukazuje scena, gdy wchodzą do mieszkania Kacpra, w którym śpi pijana matka. Chłopiec prosi Melchiora, aby był cicho, sam podchodzi do łóżka i okrywa ją. Czyż można bardziej kochać? To smutny akcent w tej radosnej fabule, ale moim zdaniem bardzo istotny. 
Akcja filmu jest wartka, sceny zmieniają się szybko i często, dlatego audiodeskrypcja okazała się bardzo pomocna. Film obfituje w sceny, które są istotne dla fabuły i bez dodatkowej ścieżki dźwiękowej na pewno umknęłyby one osobie niewidomej. Przykładem może być moment, gdy Małgorzata i Betty wręczają sobie w kawiarni prezenty. To dzięki audiodeskrypcji dowiedziałam się czym siostry się wzajemnie obdarowały. Także opis kolorystyki ubiorów Małgorzaty był istotny, a te szarości zobaczyłam właśnie dzięki audiodeskrypcji. 
Mam jednak jedną uwagę, otóż w pewnych sytuacjach audiodeskrypcja wyprzedzała akcję filmu. Chodzi mi o niektóre sekwencje, w których pojawiali się nowi bohaterowie. Przykładem jest scena na ulicy z Doris i Larwą, niewidomy odbiorca słyszy imię Doris, nim pojawia się ono w filmowej fabule. Mnie osobiście takie wyprzedzanie akcji dezorientowało. 
Podsumowując – myślę, że każdy film zawiera w sobie jakieś przesłanie. „Listy do M” Miti Okorna miały wywołać uśmiech odbiorcy i jeśli chodzi o mnie w pełni spełniły swoje zadanie.  

„Listy do M.” opinia z dnia 18.06.2012r. nadesłana przez Panią Anetę W.

Witam! Chciałabym podzielić się z Państwem opinią na temat filmu "Listy do M". Wigilia jest to dla mnie czas magiczny, wyjątkowy i szczególny. Ludzie w ten 
wieczór zmieniają się na lepsze, okazują bliźnim więcej dobroci, życzliwości 
i miłości, gasną spory i waśnie. W filmie pod wpływem mocy Wigilii zachodzi 
przemiana w zachowaniu surowej Małgorzaty.
Wierzę w miłość od pierwszego wejrzenia. Może ona być początkiem prawdziwej, 
romantycznej miłości i stanowić podstawę udanego związku.
Uważam, że atutem filmu są występujący w nim znakomici aktorzy.
Mikołaje, choinki, prezenty, kolędy, karp w wannie oraz zapach przygotowywanych świątecznych potraw wszystko to buduje i wprowadza mnie w nastrój, atmosferę i klimat zbliżających się świąt.
Komentarz lektora pomaga osobom niewidomym w zrozumieniu filmu.
Osobiście jestem pod dużym wrażeniem audiodeskrypcji. Nie wyobrażam już 
sobie oglądania filmów bez fachowego komentarza i cieszę się, że 
audiodeskrypcja jest rozpowszechniana.

Opinia z dnia 17.06.2012r. nadesłana przez Panią Agnieszkę S.

Szanowni Państwo! 
Po obejrzeniu "Listów do m", musze przyznać, że film ten śmieszy, ale też i wzrusza.
Wigilia Bożego Narodzenia to dzień, w którym zazwyczaj mamy jakieś przemyślenia i
postanowienia zmian na lepsze, ale często już po świętach wszystko pozostaje po staremu, albo czasem nawet jest gorzej. Zastanawiam się więc jak potoczyłyby się
dalsze losy naszych bohaterów, gdyby nakręcono dalszy ciąg filmu. Czy wszyscy
wytrwaliby w swoich postanowieniach? A jeśli już mowa o bohaterach to moim zdaniem na uznanie zasługuje Wladi, ponieważ miał odwagę przyznać się przed rodziną do tego, że jest homoseksualistą. 
Ważnym problemem poruszonym w tym filmie jest samotność. Myślę tu o Szczepanie; zarówno on jak i  jego żona z córką choć mają siebie nawzajem tak naprawdę są bardzo samotni. Kolejnym przykładem jest Doris, której marzeniem jest pokochać kogoś z wzajemnością. Myślę, że każdy z nas pragnie kogoś kochać, a miłość od pierwszego wejrzenia na pewno jest możliwa, choć zdarza się bardzo rzadko. Jak powiedział Mikołaj miłość przychodzi do nas niespodziewanie. 
Na korzyść filmu przemawia to, że grają w nim znani i lubiani aktorzy. Moim zdaniem na pewno chętniej coś oglądamy jeśli obsada jest nam znana. Jeśli już mowa o mocnych stronach filmu to uważam, że audiodeskrypcja była świetna, a bez niej osoba niewidoma nie mogłaby obejrzeć tego filmu, gdyż dużo istotnych rzeczy by nam umknęło. 
Jednakże chciałam też wspomnieć o moim zdaniem słabym momencie filmu, a był to upadek Szczepana z 10 piętra na choinki. Według mnie po takim upadku człowiek powinien zostać przynajmniej zabrany na obserwację do szpitala, tak więc mogę powiedzieć, że w cuda raczej nie wierzę. 
Podsumowując, film "Listy do m" jest moim zdaniem wart obejrzenia. A ponieważ bardzo lubię święta Bożego Narodzenia, chętnie obejrzę go jeszcze raz, ale właśnie w czasie Świąt.

Opinia z dnia 16.06.2012r. nadesłana przez Panią Edytę G.

"Listy do M." to zgrabnie nakręcony, ciekawy i inteligentny film będący udaną
mieszanką komedii romantycznej i kina familijnego. Wciągająca fabuła, piękna
muzyka komentująca niczym starożytny grecki chór to, co wydarza się między
bohaterami, dowcipne dialogi i świetne kreacje aktorskie sprawiają, że ten dość długi film ogląda się z dużą frajdą.
I tu przy okazji pozwolę sobie na ustosunkowanie się do trzeciego z pytań, które
zaproponował do przedyskutowania Pan Radosław. 
Kiedy wybierałam się do kina, by obejrzeć "Listy do M." po raz pierwszy, miałam
nieco mieszane uczucia. Znów w jednym filmie spotykają się Karolak, Adamczyk,
Małaszyński, Stuhr. Do kompletu brakowało tylko Szyca i Kota. Jakże wielkie było
moje zaskoczenie, kiedy okazało się, że  aktorzy zostali idealnie dopasowani do postaci. Któż bowiem lepiej zagrałby cudownego, kochającego i nieco zwariowanego ojca niż Maciej Stuhr? Kto byłby lepszym intelektualistą po przejściach niż Wojciech Malajkat? No i Tomasz Karolak, absolutnie fenomenalny w roli koszmarnego Mikołaja-podrywacza!  Tak więc stara zasada, że nie ma tego złego, które by na dobre nie wyszło, tym razem znakomicie się sprawdziła. Skoro jestem jeszcze przy kreacjach aktorskich, to muszę pochwalić cudownego Leonarda (a nie Leopolda, jak czyta lektor) Pietraszaka i skrytykować bezbarwną Katarzynę Zielińską.
I jeszcze kilka słów o audiodeskrypcji. Początek filmu jest, niestety, niezbyt
udany, ponieważ komentarz nakłada się na kwestie aktorów. Tak dzieje się na przykład w scenie z udziałem Macieja Stuhra prowadzącego audycję radiową. Na szczęście akcja filmu potem nieco zwalnia i słowa lektora już trafiają w przerwy między dialogami.
Zaletą tej audiodeskrypcji jest miły głos lektora i nieco cichszy niż poprzednio
dźwięk. 
Podsumowując moją krótką recenzję dodam jeszcze, że "Listy do M.", chociaż są
komedią, zmuszają jednak do kilku poważnych myśli  i zastanowienia się nad sobą, nad światem. Boże Narodzenie jest bowiem dla jednych czasem radości, zakupowego zamieszania, kulinarnych przyjemności i rodzinnych spotkań. Dla innych to czas samotności i rozpaczy. Te dwie skrajności niezwykle trafnie pokazał reżyser. W jednej ze scen Doris żali się obcemu dziennikarzowi, że nawet pies odszedł z wigilię, więc ona świąt nienawidzi. W kolejnej scenie zaaferowany ojciec Vladiego mówi, że na wigilii pojawi się cała rodzina, nawet Andrzejowie z Wrocławia!
 W zderzeniu tych scen jawi się cała prawda o świętowaniu, o różności ludzkiego losu. Czy potrafimy to dostrzec? Czy będąc w gronie szczęśliwców umiemy rozejrzeć się w grudniowe dni w poszukiwaniu tych, którzy za świąteczne towarzystwo mają tylko telewizor? Z pozdrowieniami dla jednych i drugich

Opinia z dnia 13.06.2012r. nadesłana przez Panią Marię N.

Film Listy do M[ikołaja] w założeniu jest komedią i to w dodatku bardzo romantyczną. Przynajmniej tak została sklasyfikowana przez krytyków, publiczność i celebrytów. Zapewne brakuje mi poczucia humoru a może specyfiki tego poczucia. Czy komizm filmu polega jedynie na tym, że prawie wszystkie historie kończą się świątecznym happy endem? W sumie bohaterowie są ludźmi uwikłanymi w swoje powszechne kłopoty. Nie umiejące ze sobą rozmawiać małżeństwo w którym zapracowany mąż pod wpływem silnego bodźca odczuwa naglą potrzebę spędzenia wigilii w rodzinnej atmosferze  [Karina i Szczepan] zbuntowana i uciekająca w agresję ich córka obserwująca erotyczne rejterady matki i obwiniająca ojca za taki stan rzeczy. Wojtek i Małgorzata, poprawni do przesady, choć po śmierci dziecka żyjący obok siebie ale nie razem. Mel, żałosny aspirant do pozycji Mela Gibsona dorabiający sezonową rolą Mikołaja i traktowany przez Karinę jak seksualny gadżet [scena rozpakowania prezentu] I w te pogmatwane losy dorosłych wplątane zostały dzieci – Tosia nad wiek dojrzała bystra obserwatorka odrzucona przez rodzinę, Kostek syn Mikołaja-radiowca taki mały dorosły, pragnący za wszelką cenę zbudować dla siebie i zapracowanego ojca ciepły azyl. I Kacper tragiczny syn alkoholiczki zmuszony do „dawania sobie jakoś radę” choćby za cenę drobnych kradzieży, a którego jedynym przyjacielem jest piesek. 
Wprawdzie w tę cudowną wigilijną noc może się zdarzyć wszystko i zdarza się, podobnie jak w Nocy Wigilijnej Dickensa, ale komedią tego nie potrafię nazwać. Komedią nie jest przedświąteczny tani blichtr świecidełek, aniołków i jingle bell, gdzie tak naprawdę nie ma niczego z autentycznej życzliwości. [scena zachowań Mela w roli galeriowego Mikołaja zabawiającego dzieci] Jest za to przyklejony uśmiech i bezładny pospiech. Komedią nie jest odnalezienie sensu małżeństwa przez Małgorzatę i Wojtka, oraz Szczepana i Karinę, nagła dorosłość Mela w obliczu zostania ojcem. Miłym romantycznym akcentem jest spełnienie marzeń Doris o męskiej górze od piżamy o poranku. Ładnie zostaje rozwiązana wigilijna scena z udziałem Wladika i jego partnera. Reżyser oszczędził widzom zwyczajowego wstrząsu z powodu innego oblicza miłości. 
Film ten nazwałabym jeśli komedią to raczej gorzko-słodką. I aby pozostać w klimacie komedii to wszystkie wnętrza mieszkań są wysmakowane i wygłaskane ręką dekoratora wnętrz. Owszem takie bywają, ale czy wszystkie. Mamy także żurnalowe kreacje, śliczne metraże i posiadłości tonące w światełkach i jemiołach. Miła bajka…. ze szczęśliwym zakończeniem, ale wszak przecież o to chodzi…..
Aktorzy – bezsprzecznie świetne są dzieci i one są najmocniejszą stroną filmu.
Dobra jest audiodyskrypcja, dyskretna i nie narzucająca się. mniej udane jest większość dialogów aktorów. Owszem na co dzień mówimy niestarannie, ale tęskno mi do kina z normalnie dobrą dykcją.
Nie zachwyciła mnie dołączona do płyty książeczka z jej łopatologią i narzucaniem jednostronnego odbioru. Wolę przyjmować film bez teoretycznego podkładu zaburzającego świeżość osądu.